HET MELODRAMA VAN SHAKIN’ STEVENS:
Uit Muziekkrant Oor - nummer 12, 18 juni 1975



MARCEL ZWART IS EEN FERVENTE AANHANGER VAN ALLE SOORTEN MUZIEK, MITS HET MAAR SWINGT. ZIJN VOORKEUR GAAT VOOR EEN BELANGRIJK DEEL UIT NAAR DE GROEPEN DIE IETS WILLEN TERUGHALEN VAN HET OPWINDENDE GELUID UIT DE JAREN VIJFTIG. MARCEL PRAAT DAAR GRAAG OVER EN NOG LIEVER ZET HIJ ZIJN PASSIE OP PAPIER. HET ONDERSTAAND ‘BROUWSEL’ KOMT UIT ZIJN PEN, WAARVOOR IK DE RUIMTE IN ‘ROCKHOK’ VOOR ÉÉN KEER BESCHIKBAAR STEL.

Body’s Music Inn is een gezellig café, waar meestal in
het weekend een groep optreedt. De akkomodatie is
daar vrijwel geheel gericht op het konsumeren van pils en
aanverwante artikelen. Meestal zit iedereen dan ook aan
een tafeltje en voor wat lichaamsbeweging is weinig ruimte
over. Maar 4 april j.l. traden er SHAKIN’ STEVENS AND THE SUNSETS
op en werd er die avond wel degelijk gedanst: de rock and roll
had weer eens gezegevierd.

WEINIG TIJD

De dag erna begaf ik me naar het hotel, waar SHAKIN’ STEVENS
en zijn kornuiten hun verblijf hielden. Het wachten duurde lang,
want SHAKIN’ STEVENS en Co houden van uitslapen. De eerste die
beneden kwam was Paul ‘Legs’ Barrett. Dat beviel me best, want
ik had al begrepen, dat Paul zijn mondje wel kan roeren. Barrett
is de manager van de groep en terwijl hij met smaak zijn ontbijt
verorberde, vertelde hij het een en ander over de laatste ontwik-
kelingen van de groep. SHAKIN’ STEVENS AND THE SUNSETS heb-
ben de laatste jaren regelmatig ons land met een bezoek ver-
eerd en hebben zich zodoende een gestaag groeiend aantal
fans verworven. Paul: ‘Toch zijn wij in Engeland nog heel wat
populairder. Maar we vinden Nederland nu eenmaal een fijn
land en het werkt heel verfrissend om er eens uit te zijn. We
worden steeds door andere landen gevraagd, maar daar hebben
we tot nu toe geen tijd voor gehad.’ Paul laat me zijn agenda
zien. Die vertoont een opvallend gebrek aan lege ruimte
tot in november. ‘Niet alleen hebben we weinig tijd, er zijn ook
organisatorische problemen, zoals b.v. in Duitsland, waar het
huren van een piano bijna onmogelijk is. We weigerden
natuurlijk om een electrische piano te huren, dat zou onze
hele sound verknallen. Nederland ligt dichtbij en geeft geen
problemen. Het publiek staat ook meestal open voor wat je doet.’

NIEUWE ELPEE

‘Deze week hebben we het hier in Nederland trouwens wel heel erg druk! We
zijn namelijk opnamen aan het maken voor een nieuwe elpee, waar we allemaal
veel van verwachten.’ De nieuwe LP gaat ‘Manhatten Melodrama’ heten, naar
een compositie van Paul Barrett. De bijdrage van Paul aan de elpee (die
waarschijnlijk in augustus wordt uitgebracht) is opvallend groot. ‘I Told You
So’
is eveneens van zijn hand en het gaat over de rock ‘n’ roll, een leven
vol vallen en opstaan. Paul gaat verder: ‘Er zijn tijden geweest, dat het
afgelopen leek met de rock ‘n’ roll, maar dat is altijd maar schijn ge-
weest. Natuurlijk komen er ook nummers op de plaat, die al een tijd-
je op ons repertoire staan. ‘Get Back John’ is geschreven door
Charly Ainly, een vriend van ons, die een paar jaar geleden
zelfs de taak van ‘SHAKY’ heeft overgenomen, omdat die
door ziekte verstek moest laten gaan. Charly heeft nu
een eigen groep, ‘Charly and the Wide Boys’ geheten. Een ander nummer dat we de laatste tijd spelen is ‘Punk’, dat ik alleen geschreven heb. ‘Like A Tiger’ heb ik samen met SHAKY gecomponeerd.’

CHAOS

De overige leden van de groep komen nu ook naar beneden en door het door hun veroorzaakte lawaai is een goed gesprek niet meer mogelijk. Wel wist ik nog enkele nummers over te schrijven uit een boekje waarin Paul gegevens over de nieuwe LP had genoteerd. ‘Lady Lizard’ is geschreven door Lloyd Jones, de leadgitarist van de groep; ‘Alan Freed’ is weer van Paul Barrett, de titel spreekt voor zich. Helaas moet ik dan afscheid nemen, want een half uur later moet iedereen in de studio aanwezig zijn.

GEORGE CHICK

Deel twee van dit verhaal speelt zich af in Birmingham. Het is vier uur in de middag en SHAKIN’ STEVENS AND THE SUNSETS zijn aan het repeteren onder leiding van een luidruchtige Paul Barrett. Basgitarist Mal Preest heeft de groep verlaten en zijn plaats is ingenomen door George Chick, een oude bekende. Hij akklimatiseert dan ook met een opvallend gemak. De groep studeert met George dan ook meteen een nieuw nummer in en wel ‘Cast Iron Arm’, een verzoeknummer van vele fans tijdens optredens. Ook die avond gaat alles naar wens als SHAKIN’ STEVENS en zijn SHAKIN'STEVENS AND THE SUNSETS begeleiders optreden. Het openingsnummer ‘Ready Teddy’ swingt meteen de pan uit en in snel tempo gevolgd door de adembenemende krakers ‘Tear It Up’, ‘Great Balls Of Fire’ en ‘Get Back John’. De gehele groep is uitstekend op dreef, maar de reactie uit de zaal is magertjes. Eigenlijk niet zo vreemd, want het concert vindt plaats in een nogal luxe café, met mooie tapijten en dat soort dingen. Niet direct een passende omgeving voor opwindende dansmuziek. Maar de groep gaat gewoon keihard door en hoewel er niemand op het idee komt om te dansen, wordt er later toch nog uitvoerig geapplaudiseerd. ‘Cast Iron Arm’ wordt gebracht met een energie alsof het al maanden gespeeld is. Andere lekkere nummers zijn ‘Punk’ en ‘Hound Dog’. Het razende ‘Monkey’s Uncle’ is een nieuw hoogtepunt. De toegift is verplicht, vooral ‘Sweet Little Rock ‘n’ Roller’ is uitstekend.

BANDOPNAMEN

Die avond laat Paul me nog een bandje horen, dat nog maar een paar dagen oud is. Wat ik hoor doet me versteld staan. Een wilde versie van ‘Ready Teddy’ en een driftig springend ‘Tear It Up’, waar Shaky opnieuw bewijst Europa’s beste hedendaagse rock ‘n’ roll zanger te zijn. Ook de drie eigen nummers overtuigen direct. ‘Frantic’ is inderdaad heel frenetiek, ‘My Baby Died’ is een fraaie, hitpotentiële ballad, en zo op het eerste gehoor was ‘Monkey’s Uncle’ het beste nummer. Paul Barrett verschafte nog enige uitleg. ‘We hebben dit bandje opgenomen in de Pathway Studio’s en we gaan er een elpee van uitbrengen op het label ‘Skydog’. We zijn erg benieuwd wat het gaat worden.’

STEVENS-FANCLUB

Eenmaal weer terug van mijn trip naar Engeland, vond ik een briefje van een SHAKIN’ STEVENS adept. Hij gaat een fanclub oprichten. Wie belangstelling heeft kan schrijven naar: Johan van de Luitgaarden, Hoge Steenweg 45, Breda. Via de fanclub zul je regelmatig op de hoogte gehouden worden van alles wat SHAKIN’ STEVENS nog voor ons in petto heeft.