Het boeiende van popmuziek is dat de echte rock and roll door alle jaren heen steeds weer terugkomt. Popmuziek kan niet zonder zijn basis-ingredienten als blues, gospel, spiritual, jazz, country & western, latin, reggae en nog een aantal muziekvormen, die allemaal de basis hebben gelegd voor wat wij nu zo kamerbreed als popmuziek betitelen.

Rock and roll vormde de doorbraak, in de jaren vijftig, voor vrijwel alle populaire muziek van nu en het is aan mannen als Shakin' Stevens te danken dat wij van tijd tot tijd de echte rock, zij het in een iets moderner jasje, krijgen toegediend. Eenvoudige, korte nummers, neergeschreven op het oude twaalfmatige bluesschema, voorzien van een felle afterbeat (de klap op de tweede tel) en de dreunende bas

ROCKERS:
Stevens rockt al van jongs af aan, sinds zijn jeugd in het Britse Cardiff, waar hij in 1951 wordt gebo¬ren. Zijn eerste LP 'A Legend' wordt geproduceerd door Dave Edmunds (ook al zo'n echte 'rocker') en Shakin' Stevens en zijn band, The Sunsets, spelen in die begintijd zelfs samen met de Rolling Stones. Dan komt Shakin' Stevens (Michael Barrett heet hij eigenlijk) in wat troebeler water terecht. Hij raakt het spoor even bijster, op zoek als hij is naar commercieel succes, maar in de jaren , 80 gaat het dan weer een stuk beter.

ELVIS PRESLEY:
Shakin' Stevens heeft dan afscheid moeten nemen van zijn Sunsets omdat hij een kleine twee jaar een belangrijke rol kan gaan spelen in een musical over het leven van Elvis Presley. Die rol is hem op het lijf geschreven en mede door dat succes krijgt hij een goed platen contract aangeboden. Hij maakt in de loop van de jaren tachtig een serie goede langspeelplaten, maar wordt meer en meer een man voor het korte single-werk.

HITS:
In 1981 bijvoorbeeld, als hij een hit scoort met het oude succes van Rosemary Cloonney uit de jaren '50 ('This 0l' House') en vervolgens met 'You Drive Me Crazy' en 'Green Door'. In 1983 rockt Shakin' Stevens zich naar de achttiende plaats van de Top Vijftig met 'Cry Just A Little Bit' en zijn LP 'The Pop Won't Stop' uit datzelfde jaar loopt ook verdienstelijk. Zakelijk gaat het Shakin' Stevens dus voor de wind, terwijl hij toch de goede rockpaden blijft bewandelen: recht-voor-z'n-raap-muziek, zonder veel toeters en bellen, maar swingend van de eerste tot de laatste noot. En daarvoor blijft - in de jaren '50 al, maar ook nu, in 1983/2006... :-) - gelukkig veel belangstelling. Niet zo verwonderlijk: rock and roll is juist door de eenvoud altijd in de mode!